Ο Μάικλ Λιούις είναι αυτός ο δαιμόνιος Αμερικανός δημοσιογράφος που έχει πάρει σβάρνα όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες που βρίσκονται ύπο πτώχευση και γράφει την πονεμένη τους ιστορία στο περιοδικό Vanity Fair. Έχει γράψει για την Ισλανδία, την Ιρλανδία και, βεβαίως, σε ένα θαυμάσιο άρθρο με κεντρικό άξονα το σκάνδαλο του Βατοπεδίου και το τελικό συμπέρασμα ότι είμαστε ένας λαός υπό “πλήρη ηθική κατάρρευση”, την Ελλάδα. Για το προηγούμενο τεύχος ο Λιούις είπε να πάει στην άλλη πλευρά της ιστορίας, και ταξίδεψε στη Γερμανία, που με τα λεφτά της συντηρεί κατά μία έννοια όλες τις προηγούμενες χώρες. Είναι άρθρο πολύ μεγάλο και ωραίο, και σου συστήνω να το διαβάσεις όλο. Αποκάτω σου έχω έξι χαρακτηριστικά αποσπάσματα, τα πιο ζουμερά, ξεκινώντας από αυτό που περιγράφει την εμμονή των Γερμανών με τον κώλο, τα σκατά, και οτιδήποτε γίνεται κοντά στην απόληξη του παχέος εντέρου, η οποία ο συγγραφέας πιστεύει ότι εξηγεί τα πάντα για τη μενταλιτέ τους ως λαού.
Θοδωρής
Ας δούμε Τί Έχει Μέσα Ένα Δακρυγόνο
Δεν έχω ιδέα τί μάρκας/τεχνολογίας είναι τα δακρυγόνα που ρίχνει η δικιά μας αστυνομία στις διαδηλώσεις, αλλά σε ένα πρόσφατο …
Περί Ηλιθιότητας Των Ελλήνων Πολιτικών
Είναι πια προφανές ότι η Ελληνική κυβέρνηση είναι εντελώς απρόθυμη ή ανίκανη να υλοποιήσει οποιαδήποτε από τις δεσμεύσεις της απέναντι στους δανειστές της χώρας, και έτσι θα πορευόμαστε στο εξής, θα παρακαλάμε κάθε φορά που θα ‘ρχεται η ώρα της δόσης («δώστε μας καλέ κύριε και θα τις κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις, είμαστε αποφασισμένοι μπλαμπλαμπλα»), μέχρι που να το πάρουν απόφαση ότι τους κοροϊδεύουμε και ότι τσάμπα τα βάζουν με τους δικούς τους ψηφοφόρους για να μας συντηρούν, και να μας αφήσουν στη μαύρη, πτωχευμένη μοίρα που μας αξίζει.
Βλέπεις λοιπόν το Χάρη τον Καστανίδη να διασώζει ηρωικά 70 ΝΠΔΔ για να τους δίνει λεφτά το κράτος, το Μιχάλη Ρέππα να προσπαθεί να χώσει εξαιρεσούλες και υποσημειώσεις στο θέμα της απελευθέρωσης των ταξί, τον Τηλέμαχο το Χυτήρη έξω φρενών για τις περικοπές στην ΕΡΤ, σαν να μην τρέχει τίποτα, σα να είναι 2002 και να πλησιάζουν Ευρωεκλογές ή κάτι τέτοιο, και αναρωτιέσαι: Γιατί το κάνουν αυτό; Πού ακριβώς αποσκοπούν; Ακολουθώντας τις μικροπολιτικές πρακτικές που χαϊδεύουν τα αυτιά θορυβωδών μειοψηφιών τα στελέχη αυτής της κυβέρνησης κάνουν ακόμα αυτό που έκαναν πάντα, το μόνο που ξέρουν: Λαϊκίζουν για να επανεκλεγούν. Σαν τίποτα να μην έχει αλλάξει, σα να μην έχει καταρρεύσει το σύμπαν.
Αυτό Είναι Δημοσιογραφία: Τρία Κείμενα Για Διάβασμα, Σκέψη, Κλάμα
Φέτος άργησα αρκετά να διαβάσω ολόκληρο το “The Best American Magazine Writing“, τον τόμο που εκδίδεται κάθε χρόνο με κείμενα …
Μια Ανάλυση Της Αμερικάνικης Έκθεσης Για Την Ελληνική Δημοσιογραφία
Όπως ίσως έχεις μάθει, τα Wikileaks διέρρευσαν μιαν έκθεση της Αμερικάνικης Πρεσβείας από το 2006, στην οποία επιχειρείται μια χαρτογράφηση των Ελληνικών media και του χαρακτήρα τους. Μπορείς να τη διαβάσεις ολόκληρη εδώ. Εγώ τη διάβασα. Αυτά είναι τα έξι σημεία που μου έκαναν εντύπωση:
To Άρθρο Του Fortune Για Τον Στιβ Τζομπς
Τις προάλλες σου έδειξα το εξώφυλλο της βιογραφίας του Στιβ Τζομπς, το οποίο φιλοξενεί ένα φωτογραφικό πορτρέτο από το εξώφυλλο του Fortune το 2009. Ξεψαχνίζοντας παλιά περιοδικά στο σπίτι, μάντεψε τί βρήκα:
To άρθρο που περιγράφει όλα αυτά που βλέπεις στο εξώφυλλο μπορείς να το διαβάσεις εδώ.
Δεν Είναι Καθόλου Σίγουρο Ότι Το Content Είναι Βιώσιμο Επιχειρηματικό Προϊόν Στο Ίντερνετ
Θα σου παραθέσω εδώ δύο λινξ που αναλύουν τις πρόσφατες απολύσεις στο Slate, το πολύ καλό και ιστορικό (οτιδήποτε στα …
Instapaper This: Η Γέννηση Της “Νέας” Δημοσιογραφίας, Από Τον Τομ Γουλφ
H “Νέα Δημοσιογραφία“, όπως ίσως έχεις ακουστά, ήταν αυτό αυτή η πολύ ωραία τάση που γεννήθηκε στα ’60s στην Αμερική …
Instapaper This: Η Αναπάντεχη Σωτηρία (;) Των New York Times
Ετούτο εδώ το μακροσκελές άρθρο του New York είναι κυρίως αφιερωμένο στο προφίλ του Άρθουρ Σούλτσμπεργκερ, του πέμπτου γόνου της …
Η Ατάκα Της Ημέρας (Της Χρονιάς;)
Τη βρήκα σ’ αυτό το μακρύ και ενδιαφέρον άρθρο για τα social media (από το New York), το οποίο είναι …