Δεν θυμάμαι αν το μουντιάλ του 1986 ήταν καλύτερο, ή αν το μουντιάλ του 1998 με τα πολλά γκολ ήταν εξίσου θεαματικό. Το φετινό παγκόσμιο κύπελλο που τελείωσε προχτές ήταν ένα πολύ ωραίο και διασκεδαστικό τουρνουά που είχε ωραίους αγώνες, μερικούς πολύ αμφίρροπους που κρίθηκαν στα τελευταία λεπτά, παρατάσεις, πέναλτι, πανέμορφα γκολ (τουλάχιστον τρία θα τα θυμάμαι για πολύ καιρό), θεαματικούς πρωταγωνιστές, νέα αστέρια, την Εθνική Ελλάδος να συμμετέχει στα σοβαρά, συναρπαστικές διακυμάνσεις, κι έναν αγώνα που θα θυμόμαστε για πάντα (το 7-1). Ο λόγος όμως που το κάνει πραγματικά “το καλύτερο” αθλητικό τουρνουά που έχω δει -κι εγώ και πολλοί όμοιοί μου, είναι άλλος:
